Kinesiotaping

„Taping” – w dosłownym tłumaczeniu oznacza „plastrowanie”, czyli naklejanie odpowiednich plastrów na bolesne obszary ciała (rys.1) . Początkowo metodę opracował i rozpowszechnił już w latach 70-tych XX wieku dr Kenzo Kase z Japonii, zaś urozmaicona została przez Jenny McConnel w 1984 roku. Celem tapingu jest: zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa wydolności narządu ruchu, poprawa propriopercepcji, likwidacja obrzęków, wspomaganie funkcji więzadeł, stabilizacja i ochrona przed urazem mechanicznym (np. podczas uprawiania sportu). Prawidłowe zaaplikowanie odpowiednich plastrów – elastycznych (przeciwbólowych i usprawniających krążenie) lub nierozciągliwych (mocno stabilizujących) wymaga od fizjoterapeuty odpowiedniego przeszkolenia na kursie oraz wielu godzin praktyk. Terapeuci przyznają, że kinesiology taping jest wyjątkowo skuteczną, bezpieczną i łagodną metodą. Bez problemu można stosować plastry u dzieci, kobiet w ciąży, a nawet u osób starszych. Taśmy są wodoodporne i jednorazowa aplikacja utrzymuje się ok. 4-5 dni. Jeżeli jednak wystąpiłyby w czasie leczenia jakieś niepożądane dolegliwości (zasinienie, ból, zaburzenia czucia, zaczerwienienie), pacjent sam bez problemów może usunąć aplikację. Innowacyjna metoda dynamicznego plastrowania kinesiotaping ma znaczący wpływ na wspieranie procesów leczniczych i wydolnościowych. Kinesiology taping rekomendowany jest, jako metoda zmniejszania bólu i nienaturalnych odczuć skóry i mięśni. Taping redukuje zastoje limfatyczne, wspomaga naturalną pracę mięśni. Wykorzystanie plastrów kinesiotaping korygują niewłaściwą pozycję stawu nie mając przy tym negatywnych odczuć skórnych lub jakichkolwiek odczynów alergicznych. Plastry kinesiotaping mają długi okres używania, co pozwala na minimalizowanie kosztów leczenia.